|
|
|
|
|
|
۞
ประวัติของนักวิทยาศาสตร์โลก |
|
|
|
|
|
|
อเล็กซานเดอร์ เฟลมมิ่ง (Alexander Flaming)
เกิดวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ.
1881 ประเทศสก๊อตแลนด์
เสียชีวิต 11 มีนาคม ค.ศ. 1955 กรุงลอนดอน อังกฤษ
เฟลมมิ่ง เป็นชาวสก๊อตแลนด์บิดา-มารดาฐานะดี บิดาชื่อ
ฮิวส์เฟลมมิ่ง (Huge Fleaming)
ชีวิตในวัยเด็กเขาเป็นเด็กฉลาดซุกซนรอบรู้จนได้เข้าเรียนด้านแพทย์ศาสตร์ที่วิทยาลัยแพทย์แห่งโรงพยาบาลเซนต์แมรี่
และจบการศึกษาด้วยเกียรตินิยมอันดับ 1
หลังเรียนจบได้เข้าทำงานเป็นแพทย์ประจำแผนกภูมิคุ้มกันโรค
แผนกแบคทีเรีย เป็นทหารเสนารักษ์ ประจำกองทัพตำรวจหลวง (Royal Army
Corps)
ทำให้เขาได้เห็นและรักษาเหล่าทหารบาดเจ็บจากภาวะสงครามเป็นจำนวนมาก
โรคที่ตามมาเช่น บาดทะยักมีอาการอักเสบ เน่าเปื่อย
จนทำให้ทหารต้องเสียชีวิต
ซึ่งมาจากเชื่อจุลินทรีย์นั่นเองเป็นแรงบันดาลใจให้เขาทำการศึกษาค้นคว้า
เรื่องแบคทีเรียอย่างจริงจังจนทำให้เขาได้ค้นพบแบคทีเรียที่ชื่อว่า
สเตปฟิโบ คอกคัส (Staphy lococlus)
ซึ่งผู้ที่ติดเชื้อนี้จะปวดแสบบาดแผลมาก
จนเขาสามารถสกัดเชื้อนี้ได้จาก น้ำมูก น้ำตา
ของมนุษย์นี้เองแต่ก็ไม่สามารถปราบได้ราบคาบ
จนในที่สุดก็สามารถค้นพบเชื้อราชนิดหนึ่งนำมาสกัดเป็นยาชื่อ
เพนนิซิลิน เชื้อราชนิดนี้อยู่ในกลุ่มเพนนิซิเลียม
โดยร่วมมือกับนักวิทยาศาสตร์ชาวออสเตรเลียชื่อ โฮวาร์ด วอลเทอร์
(Howard Walter)
ในการสกัดแยกเพนนิซิลินได้จนสำเร็จจนทำให้เขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาการแพทย์ในปี
ค.ศ. 1945 ร่วมกับ โฮวาร์ด วอลเทอร์ และเอิร์น โบร์ลเซน
ประโยชน์ของยาเพนนิซิลินสามารถโรคต่างๆ ได้มากกว่า 80 ชนิด เช่น
แอนแทรกซ์, คอตีบ, ปอดอักเสบ, บาดทะยัก,
เยื่อหุ้มสมองอักเสบเป็นต้น ในปี ค.ศ. 1955
เสียชีวิตด้วยโรคเส้นเลือดหัวใจตีบ ที่ลอนดอน ประเทศอังกฤษ
ผลงานการค้นพบ
-
ค้นพบเชื้อราชนิดหนึ่งที่ชื่อว่า เพนนิซีเลียม (Peniciliam)
แล้วนำมาสกัดเป็นตัวยามีชื่อว่า เพนนิซิลิน (Penniciline)
-
ได้รับรางวัลโนเบลสาขาการแพทย์ ร่วมกับโฮวาร์ด วอลเทอร์
และเอิร์น โบร์เซน ในปี ค.ศ. 1946
|
|
|
